Η μουσική αυτοκτονία του Έλληνα

Δρ. Εμμανουήλ Σαρίδης

Από τον Νίκο Γούναρη και το „σε είδα να κλαδεύεις“ στην  Μαντουμπάλα και την Σινγκοάλα του Καζαντζίδη και του Αγγελόπουλου . Σκέψεις και αναλύσεις για τον Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό (Neurolinguistic Programming, NLP) του Έλληνα μέσω της μουσικής και του κινηματογράφου στην αρχή του Ψυχρού Πολέμου, που είχε σκοπό την  αποκοπή της Ελλάδος από τον τότε σοσιαλιστικό κορμό των χωρών της Βαλκανικής. Και την αραβοποίηση και τον εθισμό του Έλληνα στο λεγόμενο „λαϊκό“ τραγούδι της καψούρας, της κακομοιριάς και της μιζέριας, που καθορίζουν από τότε την κοινωνική και πολιτική του καθημερινότητα

„Η μουσική αυτοκτονία του Έλληνα“ weiterlesen

Karaferye (Veroia) in the 1790s: How much can the Kadi Sicilleri tell us?

Antonis Anastasopoulos

The 1790s were in Karaferye not a time of revolutionary changes, but, when examined as part of a long continuum, they contributed to breeding phenomena that were later to fully develop and dominate the early part of the nineteenth century (to name but a few: rise of nationalism, revolts and revolutions for national liberation, state reforms, issues of orientation and identity)

„Karaferye (Veroia) in the 1790s: How much can the Kadi Sicilleri tell us?“ weiterlesen

Η Φάκα και η Γάτα

Εμμανουήλ Σαρίδης

Μια συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη στον Κώστα Μάρδα με αφορμή την επετειακή συναυλία στο Λυκαβηττό, την Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010, αφιερωμένη στα 85 χρόνια του. Και με έναν – κριτικό – πρόλογο του Εμμανουήλ Σαρίδη

„Η Φάκα και η Γάτα“ weiterlesen